Czy jest nadzieja dla kogokolwiek z niezbawionych zmarłych?

  1. Czy ci, którzy w tym życiu nie usłyszeli o Jezusie mogą być zbawieni przez swą niewiedzę? cz.1
    W naszej serii odnośnie celu powrotu Jezusa aktualnie rozważamy wątek dotyczący tematu nadziei na zbawienie tych, którzy zmarli nie skorzystawszy z okupowej zasługi Chrystusa, w tym także i choćby z tak prozaicznego powodu, iż nigdy w swoim życiu o nim nie słyszeli. Tam jednak traktujemy ten temat bardzo skrótowo, w niniejszej serii chcielibyśmy więc go rozszerzyć i przedstawić z różnych punktów widzenia to, co Biblia ma o nim do powiedzenia. W dzisiejszym i następnym odcinku wrócimy jeszcze raz do podkreślenia kwestii, że nieświadomość nie jest podstawą do zbawienia – starając się raczej uzupełniać niż powielać to, co niedawno wskazaliśmy.
  2. Czy ci, którzy w tym życiu nie usłyszeli o Jezusie mogą być zbawieni przez swą niewiedzę? cz.2
    Rozważając temat nadziei dla niezbawionych zmarłych, w poprzednim odcinku wskazaliśmy wersety świadczące o tym, że nieświadomość nie jest podstawą do zbawienia, lecz do oddalenia się od Boga i zatracenia. Dziś dodamy do nich wersety dowodzące, że poznanie jest nieodzowne do wiary i uzyskania zbawienia.
  3. Boska obietnica gwarancją nadziei
    W poprzednich odcinkach wskazaliśmy wersety świadczące o tym, że nieświadomość nie jest podstawą do zbawienia, lecz do oddalenia się od Boga i zatracenia oraz, że poznanie jest nieodzowne do wiary i uzyskania zbawienia. Dziś natomiast rozpoczynamy omawianie niektórych z ważniejszych powodów uzasadniających istnienie biblijnej nadziei dla niezbawionych zmarłych, którzy nie mieli takiej szansy w tym życiu – od Bożej, potwierdzonej przysięgą obietnicy danej Abrahamowi.
  4. Rozwinięcie obietnicy Abrahamowej
    Rozpoczęliśmy omawianie niektórych z ważniejszych powodów uzasadniających istnienie biblijnej nadziei dla niezbawionych zmarłych, którzy nie mieli takiej szansy w tym życiu, od zwrócenia uwagi na jedyną w swym rodzaju Bożą obietnicę – potwierdzoną przysięgą – daną Abrahamowi, że kiedyś przez Jezusa i Jego wiernych naśladowców błogosławione będą WSZYSTKIE rodziny, rodzaje i narody ziemi, więc także i te, które nie usłyszały i nie przyjęły w tym życiu ewangelii. Dziś wskażemy na niektóre fragmenty Pisma Świętego, które rozwijają tę obietnicę.
  5. Ofiara Okupu Jezusa za WSZYSTKICH. Cz. 1: Wstęp
    W poprzednich odcinkach zastanawialiśmy się nad biblijną nadzieją dla niezbawionych zmarłych, wynikającą z potwierdzonej Boską przysięgą obietnicy Abrahamowej i wersetów, jakie ją później rozwijały. Dziś rozpoczniemy zastanawianie się nad drugim biblijnym powodem tej nadziei – tym, że Jezus złożył swoją ofiarę za WSZYSTKICH, niezależnie od tego, czy oni słyszeli o Nim i przyjęli Go za swego Zbawiciela, czy też nie.
  6. Ofiara Okupu Jezusa za WSZYSTKICH. Cz. 2: „(…) człowiek, Chrystus Jezus, który siebie samego złożył na OKUP za wszystkich (…)”
    W poprzednim odcinku rozpoczęliśmy rozważania nad drugim powodem nadziei dla niezbawionych zmarłych – okupową ofiarą Jezusa za KAŻDEGO człowieka, i wskazaliśmy wersety biblijne, z których w sposób oczywisty wynika, że Jezus umarł za grzechy całej rodziny ludzkiej. Dziś zastanowimy się nad tym co oznacza, że była to ofiara okupowa – że „Jezus oddał swoje życie jako okup” za ludzkość.
  7. Ofiara Okupu Jezusa za WSZYSTKICH. Cz. 3: „(…) jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo jednego, wszyscy staną się sprawiedliwymi”
    W poprzednim odcinku zastanawialiśmy się nad tym co oznacza, że ofiara Jezusa była ofiarą okupową za ludzkość, dziś spojrzymy na inne miejsca w Piśmie Świętym, które też mówią o tej ofierze i jej skutkach – że jest ona źródłem nadziei i przyszłej szansy dla wszystkich.
  8. Przyczyny zwlekania z korzyściami Okupu. Cz. 1: Dlaczego korzyści płynące ze śmierci Jezusa nie dosięgły wszystkich w chwili Jego śmierci lub zmartwychwstania?
    W poprzednich odcinkach rozważyliśmy pierwsze dwa powody nadziei dla niezbawionych zmarłych: obietnicę daną Abrahamowi oraz ofiarę Okupu za wszystkich. Zanim przejdziemy do omawiania kolejnych powodów tej nadziei, rozważymy jeszcze w krótkości powiązane z tym tematem zagadnienie: dlaczego ta ofiara Okupu nie została jeszcze zastosowana za ludzkość?
  9. Przyczyny zwlekania z korzyściami Okupu. Cz. 2: Dlaczego te korzyści nie dosięgły wszystkich w dniu zesłania Ducha Świętego i dlaczego w ogóle są odwlekane?
    Zastanawiając się dlaczego ofiara Okupu nie została jeszcze zastosowana za ludzkość, w poprzednim odcinku odpowiedzieliśmy na pytanie: dlaczego korzyści ze złożenia Okupu nie dosięgły wszystkich w chwili śmierci lub zmartwychwstania Jezusa, obecnie zastanowimy się nad tym dlaczego nie dosięgły one wszystkich w dniu zesłania Ducha Świętego, oraz dlaczego w ogóle są one tak długo odwlekane.
  10. Grzechy przebaczane w przyszłym świecie
    W poprzednich odcinkach rozważyliśmy dwa pierwsze powody nadziei dla niezbawionych zmarłych – obietnicę jaką Bóg złożył Abrahamowi i potwierdził ją przysięgą, oraz fakt, że Jezus złożył swoją ofiarę za wszystkich. Dziś zajmiemy się trzecim z powodów – to jest obietnicą, że wszystkie grzechy wynikające z upadku Adama zostaną ludzkości odpuszczone.
  11. Boski charakter podstawą nadziei
    W poprzednim odcinku omówiliśmy powód do nadziei dla niezbawionych polegający na tym, że WSZYSTKIE grzechy z wyjątkiem w pełni świadomych i w pełni dobrowolnych mają zostać ludzkości odpuszczone – jeśli nie w pierwszym, to w drugim okresie odpuszczania grzechów. Dziś zajmiemy się kolejnym powodem tej nadziei: Boskim charakterem, którego wspaniałość gwarantuje pomoc w reformie dla wszystkich – albo w tym życiu, albo w przyszłym.
  12. Wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych – część 1
    W poprzednim odcinku niniejszej serii wskazaliśmy, że wspaniałość Boskiego charakteru gwarantuje pomoc w reformie dla wszystkich – albo w tym życiu, albo w przyszłym. W kolejnym argumencie potwierdzającym istnienie nadziei dla niewybranych zauważymy, że celem pomocy niektórym [wybranym, klasie wiary] już w tym życiu jest to, by w przyszłości pomagali pozostałym [niewybranym, klasie niewiary] w tej reformie.
  13. Wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych – część 2
    W poprzednim odcinku niniejszej serii wskazaliśmy, że w czasie Wieku Ewangelii Bóg wybiera z pośród ludzi „lud dla Swego imienia” – wybrańców, w celu ich zbawienia, lecz gdy zostanie to dokonane, to Pan zajmie się pozostałymi z ludzi – w celu ich zbawienia. Dziś zajmiemy się zauważeniem jak mówi o tym list do Rzymian, szczególnie rozdział 11.
  14. Wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych – część 3
    W poprzednich odcinkach niniejszej serii wskazaliśmy, że w czasie Wieku Ewangelii Bóg wybiera z pośród ludzi „lud dla Swego imienia” – wybrańców, w celu ich zbawienia, lecz gdy zostanie to dokonane, to Pan zajmie się pozostałymi z ludzi – w celu ich zbawienia, i pokazaliśmy niektóre spośród uczących o tym wersetów Biblijnych, szczególnie słowa z 11 rozdziału listu do Rzymian. Dziś pokażemy także niektóre inne fragmenty Biblii podające analogiczne myśli.
  15. Dwojakie doświadczenia niewybranych – cz. 1
    Omawiając temat nadziei dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych w poprzednich odcinkach rozważyliśmy piąty argument za jej istnieniem – to, iż wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych. Dziś rozpoczniemy omawianie kolejnego argumentu – dwojakich doświadczeń niewybranych: najpierw ze złem, a następnie z dobrem, przechodzonych przez nich w celu porównania ich i ich skutków, oraz możliwości zajęcia odpowiedniego stanowiska wobec nich.
  16. Dwojakie doświadczenia niewybranych – cz. 2
    Kontynuując omawianie szóstego argumentu za nadzieją dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych, polegającego na tym, iż Biblia uczy o dwojakich doświadczeniach jakie przechodzą niewybrani: najpierw ze złem, a następnie z dobrem, w celu porównania ich samych i ich skutków, oraz możliwości zajęcia odpowiedniego stanowiska wobec nich, zajmiemy się dziś tym w jaki sposób jest to ukazane w liście do Rzymian, szczególnie w rozdziałach 8 i 11.
  17. Dwojakie doświadczenia niewybranych – cz. 3
    Kontynuując omawianie szóstego argumentu za nadzieją dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych, zajmiemy się dziś tym w jaki sposób jest to ukazane w Psalmie 90.
  18. Oświadczenia Biblii o przyszłych faktach – cz. 1
    W poprzednich odcinkach omówiliśmy argument za nadzieją dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych, polegający na tym, iż Biblia uczy o dwojakich doświadczeniach jakie przechodzą niewybrani: najpierw ze złem, a następnie z dobrem, w celu porównania ich samych i ich skutków, oraz możliwości zajęcia odpowiedniego stanowiska wobec nich, obecnie zaczniemy rozważanie kolejnego, siódmego, argumentu w tym temacie: biblijnych zapowiedzi odnośnie przyszłych faktów dotyczących tej nadziei.
  19. Oświadczenia Biblii o przyszłych faktach – cz. 2
    W poprzednim odcinku rozpoczęliśmy omawianie argumentu za nadzieją dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych, który wynika z biblijnych zapowiedzi odnośnie przyszłych faktów. Rozpoczęliśmy te rozważania od zastanowienia się głównie nad niektórymi wersetami z proroctwa Ezechiela rozdziału 16, zawierającymi zapowiedź przywrócenia życia, pokuty i nawrócenia Sodomy, Gomory i ich zależnych miast, a także Samarii i samego Izraela, opisanego jako bardziej grzeszny niż oni. Dziś będziemy kontynuowali te rozważania zwracając uwagę tak na powyższe, jak i na jeszcze inne grzeszne miasta, których mieszkańcy mają mieć nadzieję na zbawienie podczas trwania dnia sądu – co wskazuje także na istnienie analogicznej nadziei dla niezbawionych spośród innych narodów.
  20. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 1: „Wybawiciele” – część 1
    Rozważając kwestię istnienia nadziei dla kogokolwiek z niezbawionych zmarłych, w poprzednim odcinku zakończyliśmy omawianie siódmego dowodu, że taka nadzieja istnieje: to jest zapowiadanych przez Biblię przyszłych faktów, które to potwierdzają. Dziś rozpoczniemy omawianie ósmego dowodu tej nadziei – urzędowych imion jakie Biblia przypisuje Jezusowi i Kościołowi, które świadczą o rodzaju urzędowej działalności jaka będzie przez Nich wykonywana w ramach pełnienia tych urzędów.
  21. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 1: „Wybawiciele” – część 2
    W poprzednim odcinku rozpoczęliśmy rozważanie imienia „Wyzwoliciele” z proroctwa Abdiasza rozdziału 1 wersetu 21: „I wstąpią wybawiciele na górę Syon, aby sądzić górę Ezawa. I królestwo będzie należeć do Pana” – od zauważenia powodu dla którego ten fragment wskazuje na nadzieję dla niewybranych. Dziś w krótkości zajmiemy się kwestią opisanych tu Wybawicieli.
  22. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 2: „Kapłani”
    Rozważając kwestię ósmego dowodu istnienia nadziei dla kogokolwiek z niezbawionych zmarłych, którym są urzędowe imiona jakie Biblia przypisuje Jezusowi i Kościołowi, które świadczą o rodzaju urzędowej działalności jaka będzie przez Nich wykonywana w ramach pełnienia tych urzędów, w poprzednich odcinkach rozważyliśmy imię „Wyzwoliciele” Dziś natomiast w krótkości zajmiemy się imieniem „Kapłani”.
  23. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 3: „Królowie” – część 1
    Dziś w krótkości zajmiemy się imieniem „Królowie” dla Jezusa i Kościoła, zwracając szczególną uwagę na to, iż ich panowanie ma na celu zniszczenie wszystkich dzieł szatana, na czele których stoi grzech, śmierć i grób – lecz nie dla nich samych, gdyż oni już te rzeczy dla siebie zwyciężyli. .
  24. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 3: „Królowie” – część 2
    Dziś spojrzymy na ich dzieło zbawienia z punktu widzenia kontrastu między uzurpacyjnym panowaniem Szatana oraz zapowiedzianym panowaniem Chrystusa i Kościoła.
  25. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 4 „Prorocy/Nauczyciele”
    Dziś zajmiemy się kolejnym z ich urzędowych imion, którym jest „Prorok”, czyli „Nauczyciel”, oznaczające, że będą oni uczyć rodzaj ludzki drogi zbawienia.
  26. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 5: „Ojciec” i „Matka”
    Dziś krótko rozważymy imię „Rodzice” – albo: „Ojciec” i „Matka” niewybranych z rodzaju ludzkiego, którzy w Wieku Tysiąclecia staną się „dziećmi” wybranych.
  27. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 6: „Pierwsze Plony”
    Dziś rozważymy w krótkości imię „Pierwiastki/Pierwociny/Pierwsze Plony”, które wskazuje na to, że skoro oni są pierwszymi spośród zbawionych, to będą także ci, którzy będą później zbawieni – późniejsze plony/owoce: posłuszni spośród ludzkości w czasie Tysiąclecia.
  28. Urzędowe imiona Chrystusa – cz. 7: „Potomstwo Abrahama”
    Dziś rozważymy kolejne urzędowe imię Jezusa i Kościoła: „Nasienie/Potomstwo Abrahama”, które będzie błogosławić wszystkie rodziny, narody i rodzaje ziemi.
  29. Pełna sposobność dla wszystkich – cz. 1: Wstęp oraz przesłanka (1) Wszyscy zostaną uwolnieni od wyroku Adamowego
    Obecnie przechodzimy do dziewiątego argumentu dowodzącego istnienia nadziei dla niezbawionych zmarłych – którym jest fakt, że wszystkie rzeczy składające się na możliwość osiągnięcia zbawienia staną się udziałem wszystkich, którzy kiedykolwiek żyli; tak więc, że ci, którzy nie otrzymali tych błogosławieństw w tym życiu, otrzymają je po wzbudzeniu z martwych – i rozpoczniemy to od zauważenia, że Biblia mówi iż wszyscy zostaną uwolnieni spod wyroku Adamowego.
  30. Pełna sposobność dla wszystkich – cz. 2: Przesłanka (2) Wszyscy poznają Boską Prawdę
    Dziś rozważmymy przesłankę (2) – że istnieje nadzieja dla niezbawionych zmarłych, ponieważ wszyscy otrzymają pełną sposobność zbawienia, w ramach której Biblia mówi o tym, że wszyscy poznają Boską Prawdę – jeśli więc nie poznali jej w tym życiu, to poznają ją po zmartwychwstaniu.
  31. Pełna sposobność dla wszystkich – cz. 3: Przesłanka (3) Wszyscy znajdą się w warunkach niesprzyjających grzechowi a sprzyjających sprawiedliwości – część 1 z 2
    Rozpoczynając rozważanie przesłanki (3) przedstawimy dziś pierwszych 11 biblijnych argumentów świadczących o tym, że wszyscy znajdą się w warunkach nie sprzyjających grzechowi a sprzyjających sprawiedliwości
  32. Pełna sposobność dla wszystkich – cz. 4: Przesłanka (3) Wszyscy znajdą się w warunkach niesprzyjających grzechowi a sprzyjających sprawiedliwości – część 2 z 2
    Kontynuujemy rozważanie przesłanki wskazującej, że wszyscy znajdą się w warunkach nie sprzyjających grzechowi a sprzyjających sprawiedliwości przedstawiając kolejnych 12 argumentów za jej prawdziwością.
  33. Pełna sposobność dla wszystkich – cz. 5: Przesłanka (4) Wszyscy, którzy nie zostali przyciągnięci do Chrystusa w tym życiu, zostaną do Niego przyciągnięci w życiu przyszłym
    Kolejną przesłanką świadczącą o możliwości zbawienia także dla niewybranych zmarłych jest to, że wszyscy ci, którzy w tym życiu nie zostali w korzystny sposób skierowani do Chrystusa, będą skierowani do Niego w życiu przyszłym.