Czy jest nadzieja dla kogokolwiek z niezbawionych zmarłych?

  1. Czy ci, którzy w tym życiu nie usłyszeli o Jezusie mogą być zbawieni przez swą niewiedzę? cz.1
    W naszej serii odnośnie celu powrotu Jezusa aktualnie rozważamy wątek dotyczący tematu nadziei na zbawienie tych, którzy zmarli nie skorzystawszy z okupowej zasługi Chrystusa, w tym także i choćby z tak prozaicznego powodu, iż nigdy w swoim życiu o nim nie słyszeli. Tam jednak traktujemy ten temat bardzo skrótowo, w niniejszej serii chcielibyśmy więc go rozszerzyć i przedstawić z różnych punktów widzenia to, co Biblia ma o nim do powiedzenia. W dzisiejszym i następnym odcinku wrócimy jeszcze raz do podkreślenia kwestii, że nieświadomość nie jest podstawą do zbawienia – starając się raczej uzupełniać niż powielać to, co niedawno wskazaliśmy.
  2. Czy ci, którzy w tym życiu nie usłyszeli o Jezusie mogą być zbawieni przez swą niewiedzę? cz.2
    Rozważając temat nadziei dla niezbawionych zmarłych, w poprzednim odcinku wskazaliśmy wersety świadczące o tym, że nieświadomość nie jest podstawą do zbawienia, lecz do oddalenia się od Boga i zatracenia. Dziś dodamy do nich wersety dowodzące, że poznanie jest nieodzowne do wiary i uzyskania zbawienia.
  3. Boska obietnica gwarancją nadziei
    W poprzednich odcinkach wskazaliśmy wersety świadczące o tym, że nieświadomość nie jest podstawą do zbawienia, lecz do oddalenia się od Boga i zatracenia oraz, że poznanie jest nieodzowne do wiary i uzyskania zbawienia. Dziś natomiast rozpoczynamy omawianie niektórych z ważniejszych powodów uzasadniających istnienie biblijnej nadziei dla niezbawionych zmarłych, którzy nie mieli takiej szansy w tym życiu – od Bożej, potwierdzonej przysięgą obietnicy danej Abrahamowi.
  4. Rozwinięcie obietnicy Abrahamowej
    Rozpoczęliśmy omawianie niektórych z ważniejszych powodów uzasadniających istnienie biblijnej nadziei dla niezbawionych zmarłych, którzy nie mieli takiej szansy w tym życiu, od zwrócenia uwagi na jedyną w swym rodzaju Bożą obietnicę – potwierdzoną przysięgą – daną Abrahamowi, że kiedyś przez Jezusa i Jego wiernych naśladowców błogosławione będą WSZYSTKIE rodziny, rodzaje i narody ziemi, więc także i te, które nie usłyszały i nie przyjęły w tym życiu ewangelii. Dziś wskażemy na niektóre fragmenty Pisma Świętego, które rozwijają tę obietnicę.
  5. Ofiara Okupu Jezusa za WSZYSTKICH. Cz. 1: Wstęp
    W poprzednich odcinkach zastanawialiśmy się nad biblijną nadzieją dla niezbawionych zmarłych, wynikającą z potwierdzonej Boską przysięgą obietnicy Abrahamowej i wersetów, jakie ją później rozwijały. Dziś rozpoczniemy zastanawianie się nad drugim biblijnym powodem tej nadziei – tym, że Jezus złożył swoją ofiarę za WSZYSTKICH, niezależnie od tego, czy oni słyszeli o Nim i przyjęli Go za swego Zbawiciela, czy też nie.
  6. Ofiara Okupu Jezusa za WSZYSTKICH. Cz. 2: „(…) człowiek, Chrystus Jezus, który siebie samego złożył na OKUP za wszystkich (…)”
    W poprzednim odcinku rozpoczęliśmy rozważania nad drugim powodem nadziei dla niezbawionych zmarłych – okupową ofiarą Jezusa za KAŻDEGO człowieka, i wskazaliśmy wersety biblijne, z których w sposób oczywisty wynika, że Jezus umarł za grzechy całej rodziny ludzkiej. Dziś zastanowimy się nad tym co oznacza, że była to ofiara okupowa – że „Jezus oddał swoje życie jako okup” za ludzkość.
  7. Ofiara Okupu Jezusa za WSZYSTKICH. Cz. 3: „(…) jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo jednego, wszyscy staną się sprawiedliwymi”
    W poprzednim odcinku zastanawialiśmy się nad tym co oznacza, że ofiara Jezusa była ofiarą okupową za ludzkość, dziś spojrzymy na inne miejsca w Piśmie Świętym, które też mówią o tej ofierze i jej skutkach – że jest ona źródłem nadziei i przyszłej szansy dla wszystkich.
  8. Przyczyny zwlekania z korzyściami Okupu. Cz. 1: Dlaczego korzyści płynące ze śmierci Jezusa nie dosięgły wszystkich w chwili Jego śmierci lub zmartwychwstania?
    W poprzednich odcinkach rozważyliśmy pierwsze dwa powody nadziei dla niezbawionych zmarłych: obietnicę daną Abrahamowi oraz ofiarę Okupu za wszystkich. Zanim przejdziemy do omawiania kolejnych powodów tej nadziei, rozważymy jeszcze w krótkości powiązane z tym tematem zagadnienie: dlaczego ta ofiara Okupu nie została jeszcze zastosowana za ludzkość?
  9. Przyczyny zwlekania z korzyściami Okupu. Cz. 2: Dlaczego te korzyści nie dosięgły wszystkich w dniu zesłania Ducha Świętego i dlaczego w ogóle są odwlekane?
    Zastanawiając się dlaczego ofiara Okupu nie została jeszcze zastosowana za ludzkość, w poprzednim odcinku odpowiedzieliśmy na pytanie: dlaczego korzyści ze złożenia Okupu nie dosięgły wszystkich w chwili śmierci lub zmartwychwstania Jezusa, obecnie zastanowimy się nad tym dlaczego nie dosięgły one wszystkich w dniu zesłania Ducha Świętego, oraz dlaczego w ogóle są one tak długo odwlekane.
  10. Grzechy przebaczane w przyszłym świecie
    W poprzednich odcinkach rozważyliśmy dwa pierwsze powody nadziei dla niezbawionych zmarłych – obietnicę jaką Bóg złożył Abrahamowi i potwierdził ją przysięgą, oraz fakt, że Jezus złożył swoją ofiarę za wszystkich. Dziś zajmiemy się trzecim z powodów – to jest obietnicą, że wszystkie grzechy wynikające z upadku Adama zostaną ludzkości odpuszczone.
  11. Boski charakter podstawą nadziei
    W poprzednim odcinku omówiliśmy powód do nadziei dla niezbawionych polegający na tym, że WSZYSTKIE grzechy z wyjątkiem w pełni świadomych i w pełni dobrowolnych mają zostać ludzkości odpuszczone – jeśli nie w pierwszym, to w drugim okresie odpuszczania grzechów. Dziś zajmiemy się kolejnym powodem tej nadziei: Boskim charakterem, którego wspaniałość gwarantuje pomoc w reformie dla wszystkich – albo w tym życiu, albo w przyszłym.
  12. Wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych – część 1
    W poprzednim odcinku niniejszej serii wskazaliśmy, że wspaniałość Boskiego charakteru gwarantuje pomoc w reformie dla wszystkich – albo w tym życiu, albo w przyszłym. W kolejnym argumencie potwierdzającym istnienie nadziei dla niewybranych zauważymy, że celem pomocy niektórym [wybranym, klasie wiary] już w tym życiu jest to, by w przyszłości pomagali pozostałym [niewybranym, klasie niewiary] w tej reformie.
  13. Wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych – część 2
    W poprzednim odcinku niniejszej serii wskazaliśmy, że w czasie Wieku Ewangelii Bóg wybiera z pośród ludzi „lud dla Swego imienia” – wybrańców, w celu ich zbawienia, lecz gdy zostanie to dokonane, to Pan zajmie się pozostałymi z ludzi – w celu ich zbawienia. Dziś zajmiemy się zauważeniem jak mówi o tym list do Rzymian, szczególnie rozdział 11.
  14. Wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych – część 3
    W poprzednich odcinkach niniejszej serii wskazaliśmy, że w czasie Wieku Ewangelii Bóg wybiera z pośród ludzi „lud dla Swego imienia” – wybrańców, w celu ich zbawienia, lecz gdy zostanie to dokonane, to Pan zajmie się pozostałymi z ludzi – w celu ich zbawienia, i pokazaliśmy niektóre spośród uczących o tym wersetów Biblijnych, szczególnie słowa z 11 rozdziału listu do Rzymian. Dziś pokażemy także niektóre inne fragmenty Biblii podające analogiczne myśli.
  15. Dwojakie doświadczenia niewybranych – cz. 1
    Omawiając temat nadziei dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych w poprzednich odcinkach rozważyliśmy piąty argument za jej istnieniem – to, iż wybrani są wybrani po to, żeby błogosławić niewybranych. Dziś rozpoczniemy omawianie kolejnego argumentu – dwojakich doświadczeń niewybranych: najpierw ze złem, a następnie z dobrem, przechodzonych przez nich w celu porównania ich i ich skutków, oraz możliwości zajęcia odpowiedniego stanowiska wobec nich.
  16. Dwojakie doświadczenia niewybranych – cz. 2
    Kontynuując omawianie szóstego argumentu za nadzieją dla niezbawionych – niewybranych – zmarłych, polegającego na tym, iż Biblia uczy o dwojakich doświadczeniach jakie przechodzą niewybrani: najpierw ze złem, a następnie z dobrem, w celu porównania ich samych i ich skutków, oraz możliwości zajęcia odpowiedniego stanowiska wobec nich, zajmiemy się dziś tym w jaki sposób jest to ukazane w liście do Rzymian, szczególnie w rozdziałach 8 i 11.